ایرانیان از روزگار دیرین به کوچ نشینی علاقه مند بوده و رفتن به سردسیر و گرمسیر را همچون آیینی محترم پاس داشتند.پادشاهان هخامنشی نیز عادت باستانی کوچ کردن را فراموش نکرده و معمولا تمام سال را در یک جا به سر نمی بردند بلکه برحسب اقتضای آب و هوا هر فصلی را در یکی از پایتخت های خود سر می کردند. در فصل سرما، در بابل و شوش اقامت داشتند و در فصل گرما به همدان می رفتند که در دامنه کوه الوند بود و آب و هوایی لطیف و تازه و خنک داشت این سه شهر،”پایتخت” به معنی اداری، سیاسی و اقتصادی بودند اما دو شهر دیگر هم بودند که “پایتخت آئینی” هخامنشیان به شمار می رفتند، یکی پاسارگاد که در آنجا آئین و تشریفات تاج گذاری شاهان هخامنشی برگزار می شد و دیگری پارسه که برای پاره ای تشریفات دیگر به کار می آمد.این دو شهر “زادگاه و پرورشگاه” و به اصطلاح گهواره پارسیان به شمار می رفت.گور بزرگان و نام آوران آنان در آنجا بود و اهمیت ویژه ای داشت.به عبارت دیگر اینها مراکز روحانی ایرانیان هخامنشی بودند مانند اورشلیم و واتیکان که نظر به اهمیت آئینی خود،مرکز ثقل بسیاری از حوادث بوده اند.
البته تخت جمشید از این دو بیشتر اهمیت داشته است و به همین دلیل، اسکندر مقدونی آن را به عمد آتش زد تا گهواره و تکیه گاه دولت هخمنشی را از میان ببرد و به ایرانیان بفهماند که دیگر دوره فرمانروایی آنان به سر آمده است.
نام اصلی این شهرپارسه بوده که از نام قوم پارسی گرفته شده است. آنها ایالات خود را به همان نام،پارس می خواندند که یونانیان پِرسیس نوشته اند و ما امروز آنرا فارس می نامیم.پارسه،به همین صورت به عنوان نام شهر در سنگ نوشته ی خشیارشا بر جرز درگاه های “دروازه همه ملل”نقر شده است و در لوحه های عیلامی مکشوفه از خزانه و باروی تخت جمشید هم آمده است.
برای نمونه ترجمه یکی از الواح را که مربوط به ساختمان دروازه همه ملل است و از خزانه تخت جمشید به دست آمده و وضعیت کار و پرداخت مزد و نوع تخصص ها و عده ی کارگران را به خوبی نشان می دهد در اینجا می آوریم:”۴۰۲ کَرًشَهً،۶۱۵ شِکِل نقره از خزانه ی بَه ئیرشَه (پارسه) [برای]کارگران،پیشه وران در می-ایش-پُه-سَنه (به فارس باستان،ویسًپُهً َزنَهً، یعنی “همه نژاد ها” و این مترادفی برای “دروازه همه ملل” می تواند باشد و یا نامی برای بنائی دیگر،مثلاً دروازه نیمه تمام)در بالای ای
برچسب : به, تخت جمشید, داده اند, نام های, کهگروهی از دانشجویان ایتالیایی خودروی کم مصرف زیستی را توسعه داده اند که قادر است هزار کیلومتر را با مصرف تنها یک لیتر بنزین بپیماید.
به گزارش خبرگزاری مهر، ۲۴ دانشجوی دانشگاه کامرینو و دانشگاه مجازی “بیک امگا” این خودروی کم مصرف را که KoCo2 نام دارد طراحی کرده اند.
این خودرو سه چرخ بوده و ۳۰ کیلوگرم وزن دارد. بازده ایرودینامیک آن بسیار بالا است و از مواد سازگارپذیر زیستی ساخته شده است.
KoCo2 قرار است در بیست و پنجمین دوره رقابتهای Shell Eco Marathon شرکت کند. این خودروی مسابقه می تواند با صرف تنها یک لیتر بنزین هزار کیلومتر مسیر مسابقه را طی کند.

بهتازگی، وزارت دفاع ایالات متحده موفق شده است لیزر آبیرنگی را تولید کند که مشکل ارتباطی بین زیردریاییها را برطرف کند. مدتها است که دانشمندان میدانند لیزر آبی میتواند بهراحتی در آب منتشر شود، اما تلاش آزمایشگاههای نظامی در سراسر جهان برای تولید این لیزر و سازگاری آن با زیردریایی به شکست انجامیده است.